Ik ben een feminist. Jij niet?

“Maar jij bent dus zo’n feminist?”, vroeg een meisje me laatst, eerder ongelovig. “Ja, jij niet dan?”, vroeg ik op een even ongelovige toon. Want op dezelfde manier waarop deze persoon niet kan geloven dat ik open en bloot en trots toegeef dat ik een feminist ben, kan ik niet geloven dat zij niet toegeeft een feminist te zijn. Want voor mij is het erg simpel: in de huidige maatschappij hoort iedereen een feminist te zijn. Het probleem is dat er een groot misverstand bestaat rond het woord “feminist”. En dat begrijp ik, want het doet je meteen denken aan een volgend scenario:

Maar zo is het al lang niet meer. Wat is feminisme vandaag de dag dan wél? En waarom hebben we het zo nodig? Continue reading

Dienstmededeling: Ik hou van je, Nederlands

Vanaf nu zal ik deze blog in het Nederlands schrijven. Niet omdat ik Engels beu ben, helemaal niet. Maar omdat ik de laatste jaren zóveel ben bezig geweest met het Engels – aan de universiteit, tijdens mijn uitwisseling in Canada, met mijn internationale vrienden, en op iedere werkplaats waar ik gewerkt heb – dat ik gaandeweg ben vergeten hoe ik van het Nederlands moet houden. Verhalen, artikels, essays en mijn masterthesis schreef ik steevast in het Engels. Na jarenlang mijn tijd de wijden aan het bestuderen van prachtige Engelse en Franse teksten heeft het Nederlands voor mij wat van z’n charme verloren. Saai. Bleek. Vlak. Zo zie ik mijn moedertaal. Want het kan toch nooit zo mooi zijn als een Franse liefdesbrief die een 18de eeuwse schrijver aan zijn geliefde toewijdt, of als een Engels sonnet van Shakespeare? Misschien wel. Het wordt tijd dat ik het Nederlands wat liever ga behandelen.

Dus hier ga je, Nederlands. Ik heb Engels voor je gedumpt in een poging onze passionele vlam weer aan te wakkeren. We gaan ervoor.

Excuse my French but I’m in France: A weekend in Paris

IMG_4186

First stop on the grand European city trip tour of September: Paris! Last weekend marked 2 days filled with walks down the Champs Elysées, visits to Shakespeare & Company, shopping trips to Sephora, lounging in front of the Eiffel Tower, and of course: Beyoncé and Jay Z’s On The Run tour at Stade de France, including a surprise act by Nicki Minaj. As Kanye said it best: excuse my French but I’m in France.

Continue reading

An unexpected new life

“We have decided that we’ll be terminating your contract.”

Wednesday, 2 weeks ago, 5PM. I was about to leave work when my boss called me into his office and spoke these words. I’ve since repeated those words at least 5 million times in my head.

Unexpectedly, because there was absolutely no valid reason for them firing me. Fortunately, because I had already been looking for a different job for over a month. Circumstances weren’t ideal. This was the nudge I needed to get my shit together and move on to a new life. A better life. With a job I actually loved and left me feeling good about myself, complete. But I never could’ve guessed that merely a week later, I’d find the job I’d always been looking for.

IMG_4188

Continue reading

Oui oui, Beyoncé à Paris

Paris, hon hon hon!

As my summer has been relatively boring on the level of globetrotting, I’ve settled for a few rather exciting weekend trips within Europe this month. First up: Paris! But not just any boring old trip to Paris. No no no, my dear friends and I are heading to the city of love for On The Run, one of the two only concerts that Mr. & Mrs. President of the World aka Beyoncé and Jay Z are doing in Europe.

Continue reading

The 5 books that left a hole in my heart

Some books are just a wild roller coaster ride from start to finish – they reach inside of you and mess with your soul. Others have a massive plot twist at the ending that comes out of nowhere and hits you like a freight train and leaves you shattered. There have been many books that left me dazed, confused and frankly just plain upset. Here are 5 of them.

Continue reading

23 going on 24: another spectacular year

IMG_8724

Ever since I became a One Tree Hill addict when I was 14 (yes, I was that kind of a girl in high school) and first heard Jimmy Eat World play their song 23 , I’ve been obsessed with being 23. I always expected it to be the most spectacular year of my life, a year when incredible things would happen. And on the eve of my 24th birthday I’m sitting here thinking – it actually was. Wonderful. Filled with surprises. Amazing. Unexpected. Hectic. My own kind of spectacular.

Continue reading